Kerstdag skieen

Gisteren was eerste Kerstdag en alweer de voorlaatste dag van onze vakantie. We hebben eerst van een lekkere kerstbrunch genoten en zijn daarna gaan skieen. Voor mij ging het alweer wat beter met skieen ondanks een valpartij of wat. Dit keer hebben we wat andere trails genomen en die lagen nog wat hoger op de berg (9,400 ft ofwel ongeveer 2,900 meter). Ik was niet de enige die onderuit ging want ook de kinderen lagen regelmatig op hun buik…. het verschil is echter dat het bij mij nog op een recht stuk gebeurd en bij de kinderen alleen als gevolg van een sprong of andere stunt die ze eigenlijk niet zouden moeten doen. Toen de ski-liften dichtgingen zijn we weer teruggeskied naar het hotel. De behandeling in het hotel is geweldig was je kunt gewoon je ski’s buiten afschoppen en de valet maakt ze schoon en plaatst ze in de berging. Met je skischoenen kun je dan zo naar binnen lopen en daar helpen ze je met het uitdoen van je schoenen… wel fijn als je, zoals in mijn geval, bovenbeenspieren hebt die aanvoelen als nat krantenpapier. Na het skieen was er warme chocolademelk met smores. ‘s Avonds hebben we iets niet typisch voor kerst gedaan maar het was wel erg leuk. Het hotel heeft een aantal oude arcade machines: Pacman, Galaga, Frogger, 1943, DigDug, Zaxxon, Xevious ed. Roos en Alex hadden deze spelletjes natuurlijk nog nooit gespeeld en we hebben ons met ongeveer 100 quarters en een paar uur tijd prima vermaakt. Galaga heeft nu een nieuwe highscore: 46,900 net als Xevious and 1943 (het hotel is nieuw en slechts een week open… ik verwacht niet dat mijn scores er over een maand nog staan).

Nog een keer sneeuwscooteren

 Voor de kinderen was de eerste keer op de sneeuwscooter een beetje veel. Wat we nog niet in de vorige post over de sneeuwscooters hadden verteld was dat Roos-Marijn, normaal gesproken een adrenaline junkie, halverwege riep: ” This can’t be safe… I want to go back to the hotel”. Om ze een potentieel trauma te voorkomen zijn we daarom nog een keer naar de sneeuwscooters gegaan maar dit keer naar speciale scooters voor kinderen. Van 650cc naar 50cc motoren en dit keer was het ook geen open trail door de bossen maar een rondje in een weiland: een stuk leuker dus.

 

Santa op bezoek

Vanavond kwamSanta op bezoek in onze hotel kamer. Eerst werden er om ongeveer 8 uur milk en cookies gebracht, de typische avondsnack. Roosen Alex vonden dat natuurlijk al fijn en zaten lekker te smikkelen toen er op de deur werd geklopt. Alexandra deed open en kreeg ogen zo groot als schoteltjes toen ze zag dat Santa himself voor de deur stond. Santa wist zelfs dat ze uit Irvine kwamen en een beetje bezorgd waren geweest om met Kerst op reis te gaan want het was niet zeker of Santa dan wel kado’s zou brengen. Gelukkig werden al deze zorgen weggenomen en Santa had een hele stapel kado’s bij zich die voor de open haard werden gelegd door Santa’s helper. Santa heeft Roos en Alex toen ook nog een verhaaltje voorgelezen en ze daarna ingestopt.

Skien in Deer Valley

Gisteren zijn we gaan  skien in Deer Valley en het was de allereerste keer voor Cor. In het hotel verhuurden ze ski’s en het is behoorlijk goed geregeld. Ze doen de schoenen voor je aan en de ski’s staan direct buiten op de piste klaar. Cor heeft geen lessen genomen en is gelijk in de ski-lift gegaan. Natuurlijk ging dat niet helemaal goed: bovenaangekomen viel hij gelijk uit de lift voorover in de sneeuw. Er kwam meteen iemand van het ski-gebied aan om te vragen of alles goed was 🙂 De eerste keer naar beneden ging niet zo goed en Cor viel wel 5 of 6 keer waarvan een paar keer behoorlijk hard. De tweede keer ging al beter: slechts 2 keer gevallen en de derde keer was scheepsrecht en viel hij niet een keer. Natuurlijk ging het allemaal niet zo heel erg snel en de kinderen skieden rondjes om hem heen. Hieronder een foto van Roos en Alex met op de achtergrond een vermoeide Cor.

 Homeward Bound Trail

Snowscooter adventure

Gisterochtend zijn we de dag vroeg begonnen en zijn we al om 7 uur opgestaan om te gaan sneeuwscooteren. Het werd heel bijzonder want er lag erg veel sneeuw. Op de meeste plekken op de trail lag meer als 10 feet (3m diepe sneeuw). Het is heel erg leuk om door de diepe sneeuw te razen. Roos en Alex zijn nog een beetje te klein voor een eigen sneeuwscooter, met name omdat de sneeuwscooters die we hier gebruikten de real deal zijn (600 cc motor en gaan wel tot 120 km/h door de sneeuw). Toen we vertrokken gingen ze achterop bij pap en mam maar onderweg hebben mochten ze toch voorop en mochten ze eventjes gas geven en sturen. Doordat de sneeuw zo diep was was het heel makkelijk om toch vast te komen zitten. Mascha kwam een keer lachend voorbij toen Roos-Marijn en ik in de sneeuw vastzaten maar nog geen 5 meter verder zat ze zelf tot aan het stuur ingegraven in de sneeuw.

Snowscooter ready with Red Pine Adventures in Utah

Eerste dag in Deer Valley

Vandaag was onze eerstedag in Deer Valley, UT. We hebben vandaag ski’s voor Cor gehuurd en hebben ook voor morgen sneeuwscooters gehuurd. Morgenochtend gaan we eerst met de sneeuwscooters door de omgeving rijden en daarna gaan we skien. Dat laatste zal nog spannend worden want Cor heeft dat nog nooit eerder gedaan en er kan dus van alles misgaan. Mamma en Pappa zijn vanmiddag ook samen wezen shoppen terwijl Roos en Alex hebben gespeeld in het hotel; er waren kinderactiviteiten en ze hebben buiten in de sneeuw gespeeld en een zeemeermin van sneeuw gemaakt. Vanmiddag zijn we ook wezen zwemmen in het buitenbad, dat was best wel leuk want er lag zeker 60cm sneeuw maar het water was bijna 30 graden. Zolang je dus maar onderwater bleef was het eerlijk. Dit is de eerste keer geweest dat Roos en Alex met sneeuwballen naar elkaar hebben gegooid in een zwembad.

Wintervakantie in Utah

Deze week gaan we op vakantie naar Deer Valley in Utah. Deer Valley is een bekend ski gebied en is volgens velen zelfs het #1 ski gebied in Amerika.  Utah is ongeveer 10 uur rijden vanuit Los Angeles en we weten nog niet helemaal zeker of we datin 1 dag of in 2 dagen gaan doen. Natuurlijk zou het minder dan 2 uur vliegen zijn maar Mascha is natuurlijk nog steeds geen liefhebber van vliegtuigen. Het hotel waar we heengaan is net geopend op 15 december en schijnt erg mooi te zijn. Het heet Montage Deer Valley. Het hotel heeft een ski-in/out wat betekent dat het hotel eigen ski-liften heeft waar je direct vanuit het hotel in kunt stappen. Het is ook een van de weinige ski gebieden waar snowboarding niet is toegestaan en dat is op zich wel fijn want veel ongelukken gebeuren tussen snelle snowboarders en langzame skiërs. Roos-Marijn en Alex kijken ook erg uit naar de vakantie maar we hebben wel gisteren de kerstman moeten vertellen dat ze niet thuis zullen zijn tijdens de kerst. We weten bijna zeker dat de Kerstman de cadeaus dit jaar dus in Utah zal afleveren. Sinterklaas was dit jaar waarschijnlijk al in de war want dit jaar is hij niet langskomen maar Roos-Marijn en Alex hadden dan ook niet echt gezongen en de schoen gezet. Het is natuurlijk ook moeilijk om dat te blijven doen als je al zo lang weg bent uit Nederland.

Welcome to the United States of America

Deze week kregen we een brief van de Amerikaanse immigratiedienst die begon met “Welcome to the United States of America”. De brief bevatte onze greencard en ook een bevestiging dat we onze status nu veranderd is van tijdelijke inwoners van Amerika naar permanente inwoners. Helaas waren de kaarten van de kinderen er nog niet bij en dat kwam omdat er een formulier niet was. Gelukkig was Moira bereid om voor ons naar de Gemeente Druten te sprinten om snel het benodigde formulier op te sturen (Moira… heel erg bedankt !). We hebben ondertussen bevestiging dat het proces van de kinderen nu ook op z’n einde loopt en ze zullen hun kaart ook snel krijgen. We waren in Mei begonnen met de aanvraag want in juni 2011 zou Cor alweer 7 jaar een visum hebben gehad omdat hij in juni 2004 begonnen is te werken in Amerika. 7 jaar is het maximum voor een L1 visum: 3 jaar + 2 jaar verlenging + 2 jaar extra verlenging. Normaal kan de aanvraag wel tot een jaar duren maar voor ons is het dus behoorlijk sneller gegaan. We kunnen nu onbeperkt in Amerika blijven wonen maar er zijn wel een paar beperkingen. Als we meer als 365 dagen aaneengesloten niet in Amerika zouden zijn en tevens geen adres of bankrekening aanhouden dan kan het zijn dat de greencard vervalt. Hier zijn wel mouwen aan te passen maar als we dus nu naar een ander land zouden verhuizen, bijvoorbeeld voor werk, dan is er geen 100% garantie dat we weer onbeperkt terug kunnen verhuizen. Om dat te kunnen doen zouden we Amerikaans staatsburgerschap aanvragen wat nu kan vanwege de greencard. Als we dit zouden doen dan mogen we ook een aantal andere dingen doen zoals stemmen maar we kunnen dan ook voor de overheid werken…. Probleem is wel dat Nederland ons dan niet toestaat om ons Nederlands paspoort te houden voor meer als 10 jaar. Nederlanders zijn een beetje jaloers; je mag alleen een Nederlands paspoort hebben als je geen andere paspoorten hebt 🙂 Van de amerikanen mag je net zoveel verschillende paspoorten hebben als je wilt.