Onderweg naar huis

De vakantie zit er alweer op. Gisteren was een heerlijke dag. We zijn ‘s ochtends opgestaan met cadeau’s die voor de open haard lagen. Roos is de vroege vogel en had ze al net na 8 uur ‘s ochtends ondekt. Santa Claus had dit jaar een wat kleiner aantal cadeau’s maar wat er was vond iedereen wel leuk. Roos en Alex hebben allebei een laptop gekregen en vanaf nu kunnen ze opa, oma, Elly en anderen emailen. We moeten van de week nog wel even hun email addressen aanmaken; dat zullen we deze week doen. De bedoeling van Santa was dat Roos en Alex de laptop met name gebruiken voor huiswerk en niet voor youtube maar dat wordt vast nog een strijd.
Na het ontbijt hebben we weer geskied. We zijn gaan lunchen in de St. Regis. Dit hotel heeft net als ons eigen hotel een ski-in zodat je zo met je ski schoenen het restaurant in kunt. De namiddag was ook helemaal in het teken van de lange latten maar ‘s avonds was er een Kerstdiner in het hotel. Alex en Roos aten allebei als wolven en alles bij elkaar lagen de dames pas dicht bij middernacht in bed.
Vanochtend hebben we eerst nog een laatste keer van het onbijt genoten en rond ongeveer 11.30 was de auto gepakt en zijn we vertrokken richting California. Op het moment zitten we in Fillmore, UT. Nog maar 838km en we zijn thuis 🙂

Een gevaar op de piste minder…

 Er is in ieder geval een gevaar op de piste minder dit jaar. Er bestaat nog ruzie over of ik een gevaar voor mezelf was of voor anderen maar dit jaar gaat het skieen behoorlijk goed. Groene pistes hebben geen geheimen meer voor mij en ook van de blauwe kom ik zonder kleurscheuren naar beneden razen. De zwarte routes blijf ik echter nog vandaan… hoogmoed komt vaak voor de val. Ik ben zo snel dat Mascha geen actiefoto’s heeft kunnen (willen ?) nemen dus alleen maar een statische pose als bewijs voor mijn vooruitgang in het land van de lange latten.

 

Op schoot bij die oude man…

 Net als vorig jaar kwam ook dit jaar Santa Claus weer op bezoek bij Roos en Alex. Het was een echte verrassing toen er op de deur van de kamer werd geklopt. Een van Santa’s helpers had natuurlijk melk en koekjes meegebracht en Santa wilde weten of de dames wel lief waren geweest dit jaar. Enige zelfkennis is de dames niet vreemd want ze wisten wel dat ze teveel ruzie maakten met elkaar. Er werd ook een traditioneel verhaal voorgelezen door een van Santa’s elven : ” ‘t was the night before Christmas ” en na een familie foto was het tijd voor bed. Hopelijk komt Santa vanacht langs met de cadeaus…

 

Smores

 De afgelopen dagen hebben we geskied en Cor heeft wat prive lessen gekregen. Zijn zelfstudie in skien vorig jaar was welliswaar genoeg om de heuvel af te komen zonder botbreuken maar elegant zag het er niet uit. Met wat tips van een geduldige professional (Mascha is wel een professional maar niet geduldig !) begon het er al heel wat beter uit te zien. Nu is het een kwestie van meters maken op de skis; iets wat doorzettingsvermogen vereist want in het hotel zijn allerlei lekkere cocktails bij de open haard en in zo’n skilift tocht het behoorlijk…

 Na afloop van het skien zijn er altijd “smores” in het hotel. In Nederland beter bekend als marshmellows maar hier worden ze gegeten tussen 2 crackers met een stuk chocolade. Eerst moeten ze natuurlijk wel in het vuur om te smelten..

 

 

Gisteravond zijn we naar een nieuw restaurant geweest in Park City. Het restaurant heet Wahso en de gehele familie vond het eten unaniem heel erg lekker. Het noemde zichzelf een ‘Asian Grill’ en er waren ook heerlijke toetjes, met name de Coconut Creme Brulee. Deze staat zeker in de top 5 beste Creme Brulees die we hebben gegeten (en dat zijn er ondertussen een heleboel).

Waar is de sneeuw ?

Vanochtend zijn we om 5 uur vertrokken richting Deer Valley. De bedoeling was 4 uur maar je weet hoe dat gaat bij de familie van den Berg. De reis verliep razendsnel… en dat is het probleem. Vorig jaar kwamen we ongeveer 300km voor de eindbestemming in zware sneeuw terecht. Dit jaar konden we met 140 km/h (ja.. er zijn delen in Amerika waar je legaal harder mag dan 110 km/h) doorscheuren tot ongeveer 30 km van het hotel. Het is hier welliswaar niet groen maar om te zeggen dat er bakken met sneeuw liggen is ook niet waar. Gelukkig zijn er sneeuwmachines en zijn de ski pistes wel open. Hopelijk brengt de Kerstman een grote sneeuwstorm want dat maakt een kop warme chocolademelk voor de open haard (en met een scheut cognac voor mij) toch een stuk lekkerder.

Vakansieeee ….

Vannacht gaat de karavaan weer op pad: we rijden weer naar Utah. Mascha is al 3 dagen aan het inpakken 🙂 Het duurt een poosje maar dan heb je ook wat. Vanmiddag nog een interessante discussie gehad over hoeveel onderbroeken je moet meenemen als je 7 nachten op vakantie gaat. Het zal wel een leuke reis worden en iedereen kijkt er naar uit. Het is ongeveer 700 mile (1126 km) en dat is precies zover als van Zwolle naar Graz in Oostenrijk… kun je ook mooi skiën 🙂 We denken echter wel dat we in Amerika die afstand heel wat sneller afleggen dan in Europa.

De kinderen kijken er al naar uit want de Kerstman komt natuurlijk ook naar het hotel. Ikzelf heb wel zin in de sneeuwscooters …

We laten het natuurlijk weten als we zijn aangekomen…