Nederlands avontuur …

Het was weer visum-tijd. Elke paar jaar moet ik mijn visum verlengen voor ons verblijf in Amerika; dit moet gebeuren bij een ambassade post buiten Amerika zelf. Zo lang je niet buiten Amerika reist (zoals Mascha !!) hoef je niet per se langs bij een ambassade. Ik reis voor mijn werk echter wel buiten Amerika en moet dus wel zo’n visum in mijn paspoort hebben. In principe kun je overal ter wereld bij een Amerikaanse ambassade een visum halen aangenomen natuurlijk dat je de juiste papieren / toestemming hebt. Dit jaar waren er verschillende opties ‘dicht bij’ beschikbaar: Bahama’s, Bermuda, Chile en zelfs IJsland maar geen van alle werkte echt goed met mijn schema. London en Amsterdam echter beter en omdat ik al lang niet in Nederland was geweest, is die laatste natuurlijk perfect. De vlucht naar Nederland is echter wel draconisch en kan makkelijk 10 + uur zijn afhankelijk van de wind.

Wat een kort bezoek in Nederland had moeten worden, heeft allemaal wat langer geduurd. Het afgeven van een visum duurt volgens de website van de Ambassade in Amsterdam ongeveer 3 werkdagen en werd met de post a. Dat is al heel lang: mijn eerste visum in Canada in 2004 kon ik dezelfde middag weer afhalen, het tweede visum in 2007 in de Bahama’s de volgende dag. Voor alle zekerheid had ik ook maar 2 dagen extra in Nederland gepland.

De ervaring bij de Ambassade zelf was ook een bijzondere. Er was regel ingevoerd waar ik en een heleboel anderen niet van wisten: als je elektronica bij je hebt, ga je altijd als laatste. Toen ik bijvoorbeeld al 20 minuten in een rij aan het wachten was om mijn papieren in te leveren, kwam er opeens iemand voor mij die geen mobiele telefoon bij zich had gehad. Ook ik had mijn mobiele telefoon op dat moment niet meer want die lag in een kluisje bij de ingang van de ambassade echter omdat ik er oorspronkelijk een bij me had gehad was nog steeds te straffen. Uiteindelijk zijn er zeker 10 mensen die veel later bij de ambassade aankwamen voorgegaan in de rij. Ik kon op dat moment wel meteen zeggen wie nog een ‘echte’ Nederlander was en wie al in Amerika of ander land had gewoond. De ‘echte’ Nederlands gingen zich namelijk beklagen bij het ambassade personeel en stonden te mokken tegen de mensen zonder elektronica.

De uitgifte van het visum ging echter niet helemaal lekker. Na 5 werkdagen was het nog steeds niet met de post aangekomen en dus moest ik mijn terugvlucht naar Amerika verzetten. De advocaten die me vanuit Amerika helpen bij de aanvraag hebben gelukkig de zaak vlot gekregen en uiteindelijk heb ik na 8 werkdagen mijn visum opgestuurd gekregen.

Gelukkig ben ik in Nederland goed opgevangen en heb ik een aantal leuke dingen kunnen doen. Als eerste was er de pa-zeun avond op de KMA. Dit is een jaarlijkse reünie van de KMA waar je je corps familie opzoekt. Toevallig viel dit net samen met mijn bezoek in Nederland en er waren een groot aantal bekenden die ik al jaren niet had gezien. Volgens mij was mijn laatste pa-zeun avond in 1998, dus alweer 10 jaar geleden. Ook zijn Agnes en ik naar van Houts en de Ket geweest. Ze speelden in Delfzijl. Als je in Nederland woont dan is het misschien een aardige trip naar die uithoek van Nederland maar als je er al 11 uur vliegen op hebt zitten, dan maken die paar kilometer naar Noord-Groningen echt niet meer uit. Het stuk heette ‘Achterlijker dan dwars’ en was erg leuk. Mascha en ik hadden een ander stuk van van Houts en de Ket gezien in Druten een aantal jaren geleden. Raar genoeg is een kaartje voor deze heren in Delfzijl (€16.00) goedkoper dan de DVD van hun vorige show.

Natuurlijk heb ik in Nederland ook ruim kunnen genieten van de bitterballen en patatjes oorlog. Ook is de nodige tijd gaan zitten in het bijeenbrengen van het ‘Mascha boodschappenlijstje’. Deze lijst bevat exact voorgeschreven HEMA artikelen, Pomtips (?) chips en een verzameling Libelle, Viva en andere roddelbladen. Ik heb ook mijn opa meerdere malen kunnen bezoeken.  Hij is gelukkig vanuit Ermelo naar de Korte Slag in Heerde is verhuisd; een veel betere plek met een eigen kamer.

Gisteren was het een lange vlucht terug en is het aftellen begonnen naar het volgende visum: Juni 2011.

One Reply to “Nederlands avontuur …”

  1. “Delfzijl. Als je in Nederland woont dan is het misschien een aardige trip naar die uithoek van Nederland.”
    Oudeschans oord Oost Groningen (waar ik woon) ligt op weg naar deze uithoek. In Appingedam (vlakbij Delfzijl) hebben we ook een project lopen.
    Ik ben een tante van Mascha.

Leave a Reply

Your email address will not be published.