Alexandra’s OC report

Alexandra heeft deze week een schoolopdracht in te leveren: een brochure over Orange County. Ze is er erg trots op en krijgt vast een goed cijfer. Hier is de voorkant

Belgische frieten…

Blijkt dat ik helemaal niet naar Nederland hoef te vliegen voor een zak patat en kroketten ! Dankzij Mascha die via haar iPhone de Brussels Bistro had ontdekt, kunnen we nu gewoon een patatje eten. Brussels Bistro zit in Laguna Beach; een stadje aan zee, net om de hoek van Irvine, waar we eigenlijk niet zo heel veel komen. Ze hebben ook mossels in een mosselpan maar Roos-Marijn en Alex vonden dat enorm stinken (de mensen aan het tafeltje naast ons hadden dat besteld). Behalve Belgische  frieten hebben ze ook een hele afdeling Belgische bieren dus wanneer oma Agnes hier volgende maand komt, hoeft ze niet op Budweiser of Heineken te kauwen 🙂

RIP Coco

Het voetbal seizoen van de kinderen is weer begonnen en ik coach Alexandra’s team en ben een co-coach voor Roos-Marijn’s team.

Vanmorgen dus al om 9.30 de deur al uit voor Alexandra’s wedstrijd en Alexandra scoorde de winnende goal in de laatste 3 minuten, YAY Lexie!!! Alexandra’s team heeft met 2-1 gewonnen. Roos’s wedstrijd was daarna en helaas met 3-0 verloren, maar goed gespeeld. Roos-Marijn speelt nu op een bijna normaal formaat veld dus erg groot voor 9 kleine dames. Roos haar hart ligt tegenwoordig bij het keepen dus eerste helft was ze keeper, 2 doorgelaten, maar ook een paar goede reddingen. Stemming na het voetballen was prima. Groot was dan ook het verdriet dan ook toen we thuiskwamen van de voetbal en we Coco dood in de kooi vonden. Arme kindertjes, hun eerste ervaring met een dood huisdier. We hebben Coco maar begraven in de tuin.

Het verdriet duurde gelukkig ongeveer 15 minuten en toen gingen ze maar weer spelen. Vanavond maar wat extra aandacht voor de twee overgebleven ratten, Burton en Snowball.

Poes gevonden…

Nadat we een paar maanden geleden een huis-konijn hadden gevonden bij het zwembad, liepen we vanavond een poes tegen het lijf. Buiten-poezen zijn ongekend hier vanwege de coyotes en iedereen die zijn kat of kleine hond ‘s avonds buitenlaat ziet ‘m waarschijnlijk niet meer terug. Onze verbazing was dus groot toen we deze poes bij ons huis tegenkwamen. Natuurlijk wilde Roos de kat graag houden maar dat gaat niet want we hebben nog steeds onze drie ratten en bovendien is er waarschijnlijk een ander klein meisje die haar poes mist.