We hebben een hond gekocht !

Nadat Mascha een hond gevonden had in onze achtertuin, besloten we dat we zelf een hond nodig hadden. De hond heet Rover en woont permanent in de buurt van ons zwembad. Rover is een robot onderwater  stofzuiger: voorop het apparaat staat een hond afgebeeld en de doos is in de vorm van een hondehok. In de voorgaande jaren moesten we de bodem van het zwembad regelmatig ‘stofzuigen’ met een speciale stofzuiger die zat aangesloten op de pomp van het zwembad. Het nadeel hiervan was dat de slangen eerst vol water moeten lopen omdat er anders vacuüm ontstaat in de pomp. Als dat gebeurde, moesten alle slangen weer los en moest de pomp ontlucht worden. Al met een al een perfect excuus voor Mascha om niet te hoeven stofzuigen. rover_junior_thumb.jpgGevolg was dat het zwembad niet altijd schoon is op de bodem wat niet echt lekker voelt als je er doorheen loopt. Met Rover zijn die zorgen allemaal voorbij ! Rover heeft een eigen motor en stofzuigerzak: je plempt Rover zo over de rand en een chip zorgt ervoor dat Rover een patroon rijdt dat de hele bodem bedekt. Zodra hij tegen de trap of rand aanrijdt, stopt ie vanzelf en gaat dan via een net iets ander pad weer terug totdat ie aan de overkant van het bad tegen de rand botst enz. Rover doet zijn werk goed. Dit jaar hadden we het zwembad in 1 dag bijna helemaal gebruiksklaar. Dat is een heel verschil met vorig jaar waar we wel een paar dagen aan het stofzuigen en scheppen zijn geweest voordat het water helder was. Het is ook een kwestie van kennis. Het eerste jaar had ik ongeveer een dag nodig voor ik doorhad waar alle schroeven, drukmeters en slangen aangesloten moesten worden. Het was toen een heel drama want er zat een lek in een van de aanzuigslangen van de pomp; daardoor werd er lucht meegezogen en was er nauwelijks druk in de filters. Als je dat dus niet weet dan werken de filters maar half en is het allemaal redelijk frusterend. Dit jaar was het met een half uur gepiept 🙂

De boel kan nu gaan opwarmen en het zwemmen kan beginnen !

Met de trein….

Gisteren ben ik voor het eerst een lange afstand met de trein gereisd in Amerika. Ik had helemaal genoeg van het vliegen. Sinds ik vanaf 26 Februari voor Seeds of Change werk heb ik 17 vluchten gevlogen over een totaal van 87923 km (dank je wel voor de statistieken van KLM airmiles). Dat is ruim twee keer de wereld rond vliegend over de evenaar. clipboard01.jpg

Het waren ook vrij lange vluchten (gemiddeld 5000 km) en veel ervan waren ‘s nachts.  Deze week moest ik naar Charlottesville in Virginia voor een cursus op de Darden Universiteit en ben ik met de trein gegaan. Het was een reis van bijna 6 uur (550 km) maar veel beter dan in een vliegtuig. De stoelen waren erg ruim en comfortabel en de trein was veel stiller dan ik had gedacht. Je hoort veel klachten over openbaar vervoer in Amerika maar het was eigenlijk helemaal niet zo slecht. De trein had 2 wagons waar je kon eten en drinken. De eerste was een soort Snackwagon met koffie, bier, hot dogs, sandwiches e.d. De tweede was een full service restaurant met bediending en ongeveer 10 tafels. Je kon hier bij het instappen reserveren in blokken van 30 minuten.

 De Darden universiteit is, althans in het gedeelte waar ik ben, een hele mooie universiteit met hele goede voorzieningen. De cursus is een 3-daagse cursus die betrekking heeft op het starten en succesvol maken van ondernemingen. Een van de sprekers is een professor maar tevens deelnemer in een Venture Capitalist groep. Dit zijn de beruchte / befaamde durf kapitaal investeerders die bedrijven opkopen en met winst weer verkopen. In Nederland zijn recentelijk delen van Ahold opgekocht door een amerikaanse Venture Capitalist groep. De professor had door zijn werk dus een hele goede neus voor welke bedrijven succesvol zijn; hij vertelde dat zijn groep per jaar ongeveer 300 bedrijven bekeek om te kopen/verkopen. Alles bij elkaar een erg leuke cursus.

 Volgende weer vertrek in naar Los Angeles maar daarna ben ik hopelijk even klaar met reizen.

The 39 Steps…

3003296.jpgAfgelopen week ben ik naar London geweest voor mijn werk. Op Woensdag en Donderdag heb ik daar een biologische boederij bezocht en hebben we een aantal gespreken gevoerd met biologische groeperingen in Engeland. Onder andere met de Soil Association maar ook met iemand die biologische restaurants heeft in London. De biologische boerderij heet Sheep Grove Farm, is heel erg groot en ligt dicht bij London in de plaats Membury. Omdat ik een dag te vroeg was aangekomen, ben ik de eerste nacht in Windsor gebleven in een heel oud hotel: Sir Christopher Wren’s House. Sir Christopher Wren was een architect ergens in 1600 die dit huis gebouwd heeft. Het huis staat bijna tegenover het Windsor Castle en in het midden van het stadje Windsor.

 Op vrijdagavond zijn Marco, Annette en ik naar een toneelstuk in London gegaan. Het stuk heette ‘The 39 Steps’ en is gebasseerd op een film van Alfred Hitchcock. Het bijzondere was dat er 4 acteurs waren die bij elkaar ruim 150 verschillende rollen speelden.  De film werd lang gezien als onmogelijk op te voeren op toneel omdat er bijvoorbeeld achtervolgingsscenes in de film zitten, die heel moeilijk na te doen zijn op toneel. Op de foto kun je een scene in de auto zien; heel leuk gedaan.

 We hebben overnacht vlak bij Paddington Station vanwaar de Heathrow Express je direct naar het vliegveld brengt. Helaas is het reizen nog niet afgelopen want deze week ga ik naar Darden Universiteit in Virginia voor een cursus.

Puzzelen…

Eind vorige week ben ik aan het puzzelen geslagen; al is puzzelen eigenlijk een understatement voor de uitdaging die het boekje ‘Maranatha’ biedt. De prijs is er dan wel naar: 1.5 miljoen Euro voor de winnaar. Waarschijnlijk is dit zelfs een betere kans dan de staatsloterij (althans in mijn geval… geluk bij de marmottenbaan of de jaarlijkse lootjes van muziekvereniging Ona was alleen aan Marco besteed). Het bijzondere aan ‘Maranatha’ is dat het behalve de prijs ook zegt aan de ontdekker ervan een daadwerkelijk geheim prijs te geven dat al honderden jaren verborgen is. Het is onduidelijk wat het geheim is maar het boekje gaat terug naar de middeleeuwen en een zekere Nicholas Flamel. Deze persoon heeft echt bestaan (1330-1418) en leefde in Parijs als een boekverkoper. De geschiedenis vertelt dat hij op een dag een boek gekocht heeft van een voor hem onbekende man. Dit boek staat vol met tekeningen en een tekst in een vreemde code. Flamel zoekt jaren naar iemand die hem kan helpen te begrijpen wat het boek te vertellen heeft. Uiteindelijk is van Flamel bekend dat hij zeer rijk geworden is. Hij heeft de stad Parijs onder andere 14 ziekenhuizen en armenhuizen geschonken; geld dat waarschijnlijk niet alleen uit opbrengst van zijn boekhandel kwam. Het oorspronkelijke boek is na 1418 weer zoekgeraakt; het is daarna korte tijd in handen is geweest van Kardinaal Richelieu waarna het volledig verdwenen is. Het boekje ‘Maranatha’ lijkt de tekst van het beroemde gecodeerde boek te bevatten.

Het is best een leuke puzzel maar het kost wel veel tijd en Mascha vindt natuurlijk dat ik wel iets beters te doen heb (Mascha koopt staatsloten .. 🙂 ) Als ik desondanks vorderingen maak laat ik het zeker weten …..

Fiets …

Het nieuwste op fietsgebied uit Nederland: de moederfiets ??! Ik noem het een SUV fiets !

Gelukkig is er hier niet zoveel rond te fietsen want anders had Mascha vast al zo’n gevaarte gekocht en had mijn auto niet meer in de garage gepast.

De moederfiets baart Amerikanen echter wel zorgen: waarom dragen de nederlanders geen helm ? Is dit niet levensgevaarlijk ? comment1.jpg

 De gemiddelde Nederlander denkt dat het helemaal niet gevaarlijk is en laat dat de gemiddelde amerikaan dan ook duidelijk weten:comment2.jpg

460 km van Las Vegas naar Long Beach

i15_n_california_279.jpg Vanmiddag ben ik van Las Vegas (Nevada) naar Long Beach (California) gereden. Het is een trip van ongeveer 460 km bijna helemaal door de Mohave Desert (woestijn) en grotendeels over de I-15. De I-15 is grotendeels wat vroeger de beroemde Route 66 was. Zoals je op de foto kunt zien is het echt woestijn. Ondanks dat het Januari is, was de temperatuur ruim 20 graden. Onderweg zijn er een aantal punten waar je kunt eten/rusten. Er is een soort wegrestaurant dat je vanaf een afstand kunt zien omdat het een enorme thermometer op het dak heeft. Een van de weinige afslagen is die naar Death Valleymap.jpg. Dit is een van de warmste plekken ter wereld en om het spannend te houden staan er allerlei waarschuwingen voordat je het gebied ingaat. I-15 loopt net zuidelijk van Death Valley, dus ik ben niet in de Valley zelf geweest. Death Valley is ongeveer 120km breed en 250km lang. Er zijn temperaturen in Death Valley gemeten van bijna 60 graden.

Zodra ik weer dichter bij Los Angeles kwam, nam het verkeer weer toe. Het laatste stuk is over een van de drukste set snelwegen ter wereld qua files denk ik. Het zijn de I-710, de I-405 throughway en de I-605. Dit zijn deels 7-baans snelwegen waar het in alle 7 lanen stilstaat. Uiteindelijk viel het allemaal nog redelijk mee. Ik ben rond de middag weggereden uit Las Vegas na eerst gewerkt te hebben in de Ethel M unit. Alles bij elkaar een kleine 6 uur rijden was ik in Los Angeles. Morgen en vrijdag werk ik in de Vernon Petcare fabriek, die net tegen Los Angeles aanligt.

Ijs Sculpturen …

Een nieuw jaar is begonnen voor de school van Roos-Marijn. Dit jaar gaat Alexandra er ook heen, al is het nog maar 1 dag per week. Eind december is Alexandra voor het eerst geweest om een middag te proberen en ze vond het heel leuk. Afgelopen week hadden ze op de school ijs sculpturen laten maken. Die zagen er mooi uit en Mascha heeft er wat foto’s van genomen.

ijs2.jpg Op Donderdag zitten Roos-Marijn en Alexandra nu dus samen op school en heeft Mascha vrij. Nou ja, vrij….. Mas heeft natuurlijk altijd genoeg te doen !! Ze heeft in de afgelopen weken een seizoenspas voor het skigebied gekocht dat hier in de buurt ligt. Daar hoort natuurlijk ook een snowboard bij. Ook bleken de ski’s die ze al had eigenlijk niet meer te voldoen en waren nieuwe beter voor haar knieen. Dus Mas heeft nu roze nieuwe skis. Roos-Marijn skiet zo af en toe op zaterdag ook mee want ook Roos-Marijn heeft een skipas en skies. Het skigebied heet Mountain Creek er ligt op ongeveer 15 minuten van ons huis, dat is lekker dicht bij zodat Mas ook ‘s avonds wel eens gaat skien. Het is namelijk tot 10 uur geopend. Hier is de website van het skigebied waar Mas dus nu vaste gast is. Op donderdag bellen heeft in de wintermaanden dus geen zin…..

Benzine en zuinige Nederlanders ?

Filling the TankDe grafiek aan de linkerkant stond recentelijk in de New York Times. Interessant is dat iedereen weet dat Amerikanen veel olie gebruiken en dat wij in Europa dat veel minder doen. Als je echter specifiek naar Nederland kijkt dan blijkt dat wij bijna evenveel gebruiken als Amerikanen (4.3 gl ten opzichte van 4.9 gl voor Amerikanen). En Nederland is kampioen binnen Europa voor wat betreft benzine verbruik per persoon per jaar. Duitsers gebruiken maar 1.4 gl per persoon per dag.

Wel word er in Nederland heel veel betaald voor benzine maar dat is dan ook een noodzakelijke oplossing om het benzine verbruik naar beneden te brengen.

Ook in een ander rapport staat nederland ver bovenaan in termen van energieverbruik. Natuurlijk staan Amerika en Canada hoger maar het gat tussen Nederland en andere landen zoals Frankrijk en Duitsland is weer vrij groot. Een verklaring is dat ondanks dat Nederland klein is we wel heel veel in de auto doen, en dan voornamelijk in de file staan. Dit is heel erg verspillend in vergelijking met een lange afstand rijden.