Druk, druk, druk….

Het is weer koud in New Jersey. Aan het eind van deze week zal het kwik dalen tot ongeveer -12. Gelukkig hebben we afgelopen herfst een nieuwe verwarmingsketel genomen voor de bovenverdieping en dat zorgt ervoor dat het boven snel en stil warm wordt. De oude verwarming maakte veel lawaai (12 jaar oud) en was erg onzuinig: uit de tijd dat olie en brandstof nog bijna niets kostten.

De kou levert echter ook mooie plaatjes op. Deze foto is genomen onderweg naar mijn werk (rt 517, Allamuchy)
Allamuchy, by Nicolas T. CC2.0

Ik ben Mascha aan het aansporen om ook eens te schrijven: het heet hier ten slotte mazzja.com . Mascha is echter erg druk de laatste tijd. Toen ze pas in Amerika was vond ze een aantal dingen raar. Een lijstje:

– Kleding in je kast hebben waar de labels nog aanzitten omdat je ze waarschijnlijk nooit gaat dragen (hebben we sinds Mascha Woodburry heeft ontdekt)

– Kinderverjaardag die buitenshuis wordt georganiseerd het liefst door een speciaal bedrijf (ik durf het bijna niet te zeggen)

– Diner in de auto (op maandagavond is er sushi menu voor Roos-Marijn op de snelweg tussen Summit en Sparta)

Een ander item op het lijstje met on-Nederlandse dingen, was het feit dat Amerikaanse gezinnen vaak een soort kalender/schema hebben omdat er zoveel activiteiten zijn. Natuurlijk hangt dit ook samen met de afstanden. In deze maanden is er naast de Nederlandse school op Maandag avond en Donderdag ochtend ook heel veel tijd voor skiën. Mascha werkt 2 dagen per week op het skigebied maar ‘komt dan natuurlijk zelf niet toe aan skiën’ (hoe kon ik zo naïef zijn). Om zelf ook te kunnen skiën gaat Mascha daarom daarnaast ook nog regelmatig met Roos en Alex. Roos-Marijn is dit jaar begonnen met snowboarden. Het is dit jaar ook zo dat Roos-Marijn en Alexandra niet meer op dezelfde school zitten en dat noodzaakt ook iets meer planning en co-ordinatie. Verder gaan beide dames natuurlijk nog naar karate. Ook hier hebben we ons dus helemaal aangepast aan de locale cultuur 🙂

O ja… hier ook video bewijs dat ook qua voeding we helemaal zijn aangepast

roos.jpg

Allemaal een heel gelukkig 2008 toegewenst !! Wij hebben het hier met kinder-champagne gevierd (appelsap met koolzuurgas). We zagen de foto’s van New York vanochtend op het nieuws. Blijkbaar waren er meer dan 1 miljoen mensen op Times Square; het was de 100ste keer dat de kristallen bal hier werd neergelaten bij het aftellen naar het nieuwe jaar. Wij zaten lekker warm binnen op ongeveer 40km afstand 🙂

Mascha gaat het nieuwe jaar vieren met een nieuw ‘speeltje’: een air-hockey tafel. Omdat deze niet in onze auto past, heeft Mascha een van de buren met een pick-up truck bereid gevonden om te helpen. De kinderen vinden het vast wel leuk !

Iemand nog goede voornemens ? Laat ze achter in de comments…. 🙂

Geluk gehad (Apple klaagbrief)…

Ik weet eigenlijk niet waarom mensen zo kapot zijn van Apple. Wij hebben een Apple Macbook Pro, sinds ongeveer een jaar, en ik weet dat het de laatste Apple is geweest. Recentelijk heb ik een DSLR camera aangeschaft en daarbij ook een FireWire CF card reader om foto’s van de geheugenkaart naar de PC te krijgen. Omdat de DSLR camera een groot bestandsformaat gebruikt is dit de enige manier om dit redelijk snel te doen. Blijkt nu dat Apple allerlei problemen heeft met de 2 FireWire poorten op hun Macbooks. De oplossing ? Volgens Apple moet je de computer afsluiten, 6 tot 8 minuten wachten en dan de computer weer opstarten met de FireWire al aangesloten.

Windows 3.11 anyone ?

Maar het kan nog erger. We hebben ongeveer 5,000 foto’s in onze iPhoto (Apple) software en die wordt op 2 plekken opgeslagen. Een keer op de harddisk van de Apple Macbook en een keer als backup op een 1TB externe harddisk. Die externe harddisk werkt via WiFi en staat normaal in de kelder alweer elke zondagnacht automatisch een backup wordt gemaakt. Vorige week is er iets mis gegaan met het wissen van bestanden op de Macbook en moest ik dus terugzetten van de externe harddisk. Het blijkt nu dat iPhoto niet goed omgaat met incrementele backups tussen 2 versies van iPhoto. Daarom de afgelopen 2 dagen besteed om heel veel foto’s met de hand terug te zetten.

Het wordt erger….

Omdat het draadloze netwerk prima is voor internet en dergelijke maar een beetje langzaam is om voor 5,000 foto’s variant data terug te kopiëren had ik de harddisk uit de kelder gehaald. In plaats van het draadloze netwerk te gebruiken (zodat Mascha tenminste gewoon kan Ebay’en), had ik hem via een kabel op de Macbook aangesloten. Roos-Marijn was echter in het kantoor aan het ‘spelen’ (= dol-dwaas rondrennen) en bleef met haar maat 22 achter de kabel haken. Gevolg: 1TB harddisk vliegt met een boog door de lucht en sterft onder luid gepiep op de houten vloer.

Behalve onze foto’s stond er ook veel muziek (ongeveer 30 gb), films (ongeveer 50gb aan diploma uitreikingen, verjaardagen en geboortes) en ingescande documenten (paspoorten, visa, rijbewijzen e.d.) op die harddisk.

Gelukkig had ik in juni nog een backup van deze harddisk gemaakt op weer een separate disk….. maar nu ben ik dus wel door mijn opties heen. Sinds juni hebben dus nog wel wat muziek e.d. verloren maar het oude materiaal is waarschijnlijk allemaal nog beschikbaar tenzij ook die harddisk het begeeft.

Om het allemaal te vieren, zal ik de komende weken ook wat oude video op onze site zetten. Hier is alvast een Mascha van 4 jaar geleden na een hockey incidentje met Max op de bank….

Update 24/12: nieuwe harddisk van Amazon is onderweg. 1 TB RAID 1 zodat alle foto’s en video’s weer veilig zijn. Deze komt dus niet meer uit de kelder !

Cavalry 1TB RAID 1

Driving home for Christmas

Nou ja… driving is het niet helemaal ondanks dat ik er bijna 3 uur file op heb zitten. Het is vrijdagavond voor Kerst en het is enorm druk overal. Ik zit in Los Angeles en het vliegveld is een gekkenhuis; net als de snelwegen. Op de vrijdag voor Kerst vliegen alle Amerikanen weer: naar familie, naar het zuiden of naar de skipiste. Voor mij zit het jaar er op, dit is was mijn laatste werkdag dit jaar. Volgend jaar begin ik ook direct aan een nieuwe baan, ik word Vice-President Finance in de Mars Health & Nutrition divisie.

Deze week heb ik wel iets leuks gedaan; als Kerst evenement is onze groep naar Catalina geweest. Dit is een eiland voor de kust van Californië. Het is ongeveer 30km lang en 10km breed en er wonen een paar duizend mensen. Met een snelle boot is het ongeveer 1 uur varen. Een soort Amerikaans waddeneiland dus…. en dan maar denken dat alleen wij en Duitsland die hebben. Hieronder een foto van de haven in Catalina.

catalins.jpg

Men rijdt op het eiland alleen met golfkarretjes rond, in plaats van met auto’s. Dit omdat het eiland smalle weggetjes heeft (beetje Amsterdamse binnenstad formaat) en er veel mensen wandelen en fietsen. Je kunt goede vis op het eiland krijgen en er zijn veel restaurants. Mensen die in Californië wonen, kunnen met hun boot vanuit Long Beach of Huntington Beach makkelijk overvaren en een dagje uit. Er varen ook meerdere malen per dag snelle passagiersboten (catamarans). Het grootste deel van het eiland is een natuurreservaat.

Hoezo Sneeuwvrij ?….

Volgens Mascha was het sneeuwvrij. Nou ik kan jullie vertellen dat het helemaal niet sneeuwvrij is. Op dit moment ben ik in Santa Fe, NM (New Mexico). Dit gebied is een woestijn en in de woestijn sneeuwt het gewoon. In een woestijn zijn ook ski-gebieden en die gaan open. Helaas zit ik daar met mijn huurauto midden in en het is een bijna 2 uur lange slip en glibberpartij naar het vliegveld geworden. Wel gezellig: Amerikaanse sloep, sneeuw op de voorruit en Jingle Bell’s op de radio. [sorry te glad en koud voor een foto].

Hier hebben ze geloof ik 57 trails…. : Mazzja….  eat your heart out !

Mascha in een ATR-72

Toen Mascha vorige week aankwam in de Bahamas, zweerde ze op het vliegveld nog nooit in een propellorvliegtuig te vliegen (deze stonden namelijk in ruime hoeveelheden op het vliegveld in Nassau). Echter slechts 9 dagen later was het toch zo ver. In plaats van naar huis zijn we naar Miami gevlogen vandaag omdat ik voor mijn werk in Orlando moest zijn. Dit was iets wat op het laatste moment gebeurde en ik niet van te voren wist. Het was maar een hele korte vlucht (minder dan een uur) en het was een propellor vliegtuig: een ATR-72 zoals hieronder te zien is. Mascha was natuurlijk niet blij maar we hebben het allemaal overleefd !

  

 Vanuit Miami zijn we met de auto naar Orlando gereden. Eigenlijk wilden we langs US-1 rijden: de meest oostelijke highway in de US. Noord-Zuid Snelwegen in de US zijn genummerd vanaf de oostkust; hoe verder westelijk hoe lager het nummer. US-1 is vrij oud en is 3818km lang. US-1 start in het zuidelijke puntje van Florida. We hebben US-1 ook een stukje gevolgd maar uiteindelijk hebben toch maar een nieuwere snelweg genomen (Florida Parkway) omdat het langer leek te gaan duren dan de 4 uur die we ervoor uit hadden getrokken. US-1 loopt grotendeels door steden heen waardoor er vrij veel verkeer is. Hieronder onze route van vandaag:

route.jpg

Alles bij elkaar hebben we zo’n 50 mijl (80 km) langs US-1 gereden en daarna zo’n 150 mijl (250 km) langs de Florida Parkway. Alles bij elkaar ongeveer 400 km van (vliegtuig) deur tot (hotel) deur in ongeveer 4 uur.

Karate Kid….

Karatekid

‘Wax on….. Wax off…..’, mr. Miyagi, Crane kick….. het wordt allemaal waarheid hier sinds Roos-Marijn op karate zit. Roos-Marijn gaat nu sinds een paar weken naar karate. Het heeft een paar lessen geduurd voordat ze de witte band kreeg. Deze krijg je namelijk pas als je de basis regels van de dojo kent: buigen naar je medeleerlingen, luisteren als de sensei praat e.d. Het gaat Roos-Marijn erg goed af en ze heeft er veel plezier in. De groep waarin ze zit heet ‘Tiny Tigers’. In eerste instantie wilden we Alexandra ook mee laten doen maar ze is nog net een jaartje te jong. Alexandra gaat echter naar Kiddie Soccer; dat kan wel. Roos-Marijn heeft twee keer in de week karate, direct na school.

Ik heb alleen moeite met het uitleggen (aan met name mamma) dat karate oefenen thuis geen goed idee is.

Deze week zijn ook de scholen in Amerika weer begonnen. Het programma begint nu echt druk te worden. Roos-Marijn gaat nu naar een nieuwe school. We denken dat dat goed voor haar is omdat ze nu snel rekenen, lezen en schrijven kan leren. Met haar oude school waren we ook heel erg tevreden maar deze school leverde maar een programma van een aantal halve dagen per week waarin ze klassikaal zouden leren. Tot nu is dat ook genoeg geweest voor Roos-Marijn maar we denken dat ze op haar nieuwe school meer uitdaging heeft: nieuwe kinderen, nieuwe leraren e.d. Alexandra blijft wel op de Goddard school en volgt het programma waar Roos-Marijn nu net klaar mee is.

Roos-Marijn is afgelopen week voor het eerst twee dagen geweest en ze vond het heel erg leuk. Zoals een beetje te voorspellen was, werd ze de eerste dag al aan een ander tafeltje gezet vanwege overmatig kletsen… Ze kan al aardig spellen en sommige woorden ook al lezen. Ze wil het heel graag leren. Ik heb haar stapels van mijn oude (bijna antieke) Nederlandse Donald Ducks gegeven en ze bladert daar heel graag in. Roos-Marijn en Alexandra zullen ook nog steeds naar de Nederlandse school in Summit gaan om de Nederlandse taal bij te houden. Roos-Marijn gaat waarschijnlijk beginnen in groep 3A. Met twee keer karate erbij en kiddie soccer voor Alexandra hoeven we dus ook niet bang te zijn dat Mascha thuis zit te verpieteren. Volgens mij haalt ze haar ski’s alweer uit het vet….

Standard Hotel

Deze week ben ik voor mijn werk weer naar Los Angeles geweest. Ondanks dat de vlucht geen pleziertje is als je het al zo vaak gedaan hebt, was er dit keer toch iets leuks. Ik werd uitgenodigd door wat collega’s om op donderdag avond wat te gaan drinken in ‘The roof top standard hotelStandard’ Hotel. Dit is een hotel in downtown Los Angeles wat blijkbaar heel trendy is. Het hotel is vrij makkelijk te vinden maar de bar niet. Je moet eerst met een lift naar de 12e verdieping en dan kom je op een normale hotel verdieping terecht met allemaal hotel kamers. Echter, er is ergens verstopt op die verdieping nog een aparte lift die je naar het dak brengt. Op dit dak bevindt zich een bar, zwembad en grote comfortable banken en bedden. Hier een foto van het zwembad. Je zwemt dus echt op zo’n 100 meter hoogte.

Mountainbiken in Edison Park

Een paar weken geleden heb ik een mountainbike gekocht. Ik had de laatste tijd eigenlijk niets meer aan sport gedaan en fietsen leek me wel weer een leuk om te doen. Samen met de fiets heb ik ook een boek gekocht: “25 of the best mountain bike trails in New Jersey”. Vlak bij ons huis is ook een speciale trail: Diablo. Hier ga je met een skilift (een gondola) omhoog een berg op en dan is er ongeveer 25 mijl (40 km) aan mountainbike trails…. allemaal naar beneden. Dit park is echter wel voor gevorderden dus ben ik eerst nog een beetje aan het oefenen. Hier is een filmpje gemaakt in het park.

De mat….

Wie wil er komen voetballen op onze mat ?

We hebben dit jaar een biologisch / organic bedrijf genomen om ons gras te behandelen. In plaats van chemische kunstmest gebruiken ze biologische producten en het ziet er net zo goed uit… misschien wel beter ! Biologisch is veel beter voor het milieu omdat de stikstof die in kunstmest zit niet in het water terechtkomt. Voor insecten bestrijding gebruiken ze bepaalde olie en dat helpt ook behoorlijk goed. Ajax kan zo komen spelen !

Sparta mat