Roos-Marijn in flight…

Yesterday Mascha and the girls went skiing. Roos-Marijn isn’t as much skiing as she is flying over the various jumps.  Dad this year skipped the fun because he is going to get a surgery on his shoulder in January and it is not a good idea to take a fall. Also mom was complaining about her knees and muscles after a day of skiing … it won’t be much longer before the parents won’t be able to keep up with the kids anymore.

Roos in flight

Een gevaar op de piste minder…

 Er is in ieder geval een gevaar op de piste minder dit jaar. Er bestaat nog ruzie over of ik een gevaar voor mezelf was of voor anderen maar dit jaar gaat het skieen behoorlijk goed. Groene pistes hebben geen geheimen meer voor mij en ook van de blauwe kom ik zonder kleurscheuren naar beneden razen. De zwarte routes blijf ik echter nog vandaan… hoogmoed komt vaak voor de val. Ik ben zo snel dat Mascha geen actiefoto’s heeft kunnen (willen ?) nemen dus alleen maar een statische pose als bewijs voor mijn vooruitgang in het land van de lange latten.

 

Op schoot bij die oude man…

 Net als vorig jaar kwam ook dit jaar Santa Claus weer op bezoek bij Roos en Alex. Het was een echte verrassing toen er op de deur van de kamer werd geklopt. Een van Santa’s helpers had natuurlijk melk en koekjes meegebracht en Santa wilde weten of de dames wel lief waren geweest dit jaar. Enige zelfkennis is de dames niet vreemd want ze wisten wel dat ze teveel ruzie maakten met elkaar. Er werd ook een traditioneel verhaal voorgelezen door een van Santa’s elven : ” ‘t was the night before Christmas ” en na een familie foto was het tijd voor bed. Hopelijk komt Santa vanacht langs met de cadeaus…

 

Smores

 De afgelopen dagen hebben we geskied en Cor heeft wat prive lessen gekregen. Zijn zelfstudie in skien vorig jaar was welliswaar genoeg om de heuvel af te komen zonder botbreuken maar elegant zag het er niet uit. Met wat tips van een geduldige professional (Mascha is wel een professional maar niet geduldig !) begon het er al heel wat beter uit te zien. Nu is het een kwestie van meters maken op de skis; iets wat doorzettingsvermogen vereist want in het hotel zijn allerlei lekkere cocktails bij de open haard en in zo’n skilift tocht het behoorlijk…

 Na afloop van het skien zijn er altijd “smores” in het hotel. In Nederland beter bekend als marshmellows maar hier worden ze gegeten tussen 2 crackers met een stuk chocolade. Eerst moeten ze natuurlijk wel in het vuur om te smelten..

 

 

Gisteravond zijn we naar een nieuw restaurant geweest in Park City. Het restaurant heet Wahso en de gehele familie vond het eten unaniem heel erg lekker. Het noemde zichzelf een ‘Asian Grill’ en er waren ook heerlijke toetjes, met name de Coconut Creme Brulee. Deze staat zeker in de top 5 beste Creme Brulees die we hebben gegeten (en dat zijn er ondertussen een heleboel).

Waar is de sneeuw ?

Vanochtend zijn we om 5 uur vertrokken richting Deer Valley. De bedoeling was 4 uur maar je weet hoe dat gaat bij de familie van den Berg. De reis verliep razendsnel… en dat is het probleem. Vorig jaar kwamen we ongeveer 300km voor de eindbestemming in zware sneeuw terecht. Dit jaar konden we met 140 km/h (ja.. er zijn delen in Amerika waar je legaal harder mag dan 110 km/h) doorscheuren tot ongeveer 30 km van het hotel. Het is hier welliswaar niet groen maar om te zeggen dat er bakken met sneeuw liggen is ook niet waar. Gelukkig zijn er sneeuwmachines en zijn de ski pistes wel open. Hopelijk brengt de Kerstman een grote sneeuwstorm want dat maakt een kop warme chocolademelk voor de open haard (en met een scheut cognac voor mij) toch een stuk lekkerder.

Ssst…. niet vertellen

Over een paar uur is het zover maar in Nederland hebben ze de primeur. Mascha ligt ondertussen op een oor te ronken want ze moet morgen op voor de bookfair op Vista Verde. Natuurlijk is het morgen ook haar verjaardag en dat zijn Roos, Alex en ik natuurlijk niet vergeten. Vanmiddag hebben we de verjaardagscake opgehaald en Mascha heeft die natuurlijk gezien in de koelkast. Wat ze echter nog niet weet is wat ze voor haar verjaardag krijgt. Omdat ze dit toch niet leest voor haar verjaardag morgenochtend kan ik het hier al wel vast vertellen: Mascha heeft een paar keer pianoles genomen en vond dat leuk… dus hebben we een (kleine) piano gekocht. Roos-Marijn heeft op school dit jaar viool les en moet voor haar huiswerk ook thuis met de viool oefenen…. wellicht hebben we binnenkort een band. Er was al eens een band die vandenberg heette !

Roos en Alex hebben ook nog een ander cadeau voor Mascha. Er zijn hier vlakbij, in Newport Beach, lessen voor Pasty Chef (zeg maar banketbakker). We hebben gezorgd dat  Mas daar met 3 vriendinnen heen kan om wat speciale desserts en andere zoetigheden kan leren maken. Dit is natuurlijk deels eigenbelang want zowel Alex als Roos zijn enorme toetjesliefhebbers.

Het is de komende weken nog erg druk en Mas heeft de leiding op zich genomen voor de Bookfair maar in de laatste weken van December gaan we met z’n allen skiën in Deer Valley, UT. Dit is natuurlijk ook nog een beetje verjaardag 🙂

Kerstdag skieen

Gisteren was eerste Kerstdag en alweer de voorlaatste dag van onze vakantie. We hebben eerst van een lekkere kerstbrunch genoten en zijn daarna gaan skieen. Voor mij ging het alweer wat beter met skieen ondanks een valpartij of wat. Dit keer hebben we wat andere trails genomen en die lagen nog wat hoger op de berg (9,400 ft ofwel ongeveer 2,900 meter). Ik was niet de enige die onderuit ging want ook de kinderen lagen regelmatig op hun buik…. het verschil is echter dat het bij mij nog op een recht stuk gebeurd en bij de kinderen alleen als gevolg van een sprong of andere stunt die ze eigenlijk niet zouden moeten doen. Toen de ski-liften dichtgingen zijn we weer teruggeskied naar het hotel. De behandeling in het hotel is geweldig was je kunt gewoon je ski’s buiten afschoppen en de valet maakt ze schoon en plaatst ze in de berging. Met je skischoenen kun je dan zo naar binnen lopen en daar helpen ze je met het uitdoen van je schoenen… wel fijn als je, zoals in mijn geval, bovenbeenspieren hebt die aanvoelen als nat krantenpapier. Na het skieen was er warme chocolademelk met smores. ‘s Avonds hebben we iets niet typisch voor kerst gedaan maar het was wel erg leuk. Het hotel heeft een aantal oude arcade machines: Pacman, Galaga, Frogger, 1943, DigDug, Zaxxon, Xevious ed. Roos en Alex hadden deze spelletjes natuurlijk nog nooit gespeeld en we hebben ons met ongeveer 100 quarters en een paar uur tijd prima vermaakt. Galaga heeft nu een nieuwe highscore: 46,900 net als Xevious and 1943 (het hotel is nieuw en slechts een week open… ik verwacht niet dat mijn scores er over een maand nog staan).

Nog een keer sneeuwscooteren

 Voor de kinderen was de eerste keer op de sneeuwscooter een beetje veel. Wat we nog niet in de vorige post over de sneeuwscooters hadden verteld was dat Roos-Marijn, normaal gesproken een adrenaline junkie, halverwege riep: ” This can’t be safe… I want to go back to the hotel”. Om ze een potentieel trauma te voorkomen zijn we daarom nog een keer naar de sneeuwscooters gegaan maar dit keer naar speciale scooters voor kinderen. Van 650cc naar 50cc motoren en dit keer was het ook geen open trail door de bossen maar een rondje in een weiland: een stuk leuker dus.

 

Santa op bezoek

Vanavond kwamSanta op bezoek in onze hotel kamer. Eerst werden er om ongeveer 8 uur milk en cookies gebracht, de typische avondsnack. Roosen Alex vonden dat natuurlijk al fijn en zaten lekker te smikkelen toen er op de deur werd geklopt. Alexandra deed open en kreeg ogen zo groot als schoteltjes toen ze zag dat Santa himself voor de deur stond. Santa wist zelfs dat ze uit Irvine kwamen en een beetje bezorgd waren geweest om met Kerst op reis te gaan want het was niet zeker of Santa dan wel kado’s zou brengen. Gelukkig werden al deze zorgen weggenomen en Santa had een hele stapel kado’s bij zich die voor de open haard werden gelegd door Santa’s helper. Santa heeft Roos en Alex toen ook nog een verhaaltje voorgelezen en ze daarna ingestopt.

Skien in Deer Valley

Gisteren zijn we gaan  skien in Deer Valley en het was de allereerste keer voor Cor. In het hotel verhuurden ze ski’s en het is behoorlijk goed geregeld. Ze doen de schoenen voor je aan en de ski’s staan direct buiten op de piste klaar. Cor heeft geen lessen genomen en is gelijk in de ski-lift gegaan. Natuurlijk ging dat niet helemaal goed: bovenaangekomen viel hij gelijk uit de lift voorover in de sneeuw. Er kwam meteen iemand van het ski-gebied aan om te vragen of alles goed was 🙂 De eerste keer naar beneden ging niet zo goed en Cor viel wel 5 of 6 keer waarvan een paar keer behoorlijk hard. De tweede keer ging al beter: slechts 2 keer gevallen en de derde keer was scheepsrecht en viel hij niet een keer. Natuurlijk ging het allemaal niet zo heel erg snel en de kinderen skieden rondjes om hem heen. Hieronder een foto van Roos en Alex met op de achtergrond een vermoeide Cor.

 Homeward Bound Trail